Gratis verzending bij bestellingen vanaf 50 € in België!
Comfortzone Begin 2018 schreef ik me in voor een kruidenstage in de Drôme in Frankrijk. Ik kende er niemand en zou er de enige Vlaamse zijn. Ik vatte het plan om met de trein te gaan, tot bleek dat het net in die periode nationale treinstaking was in Frankrijk. Carpoolen was geen optie want de vier andere (franstalig) Belgische deelnemers waren al op rondreis. Ik twijfelde even maar besloot uiteindelijk om zelf met de auto te gaan en een tussenstop te boeken omdat ik toch bijna 1000 km moest rijden. Veel mensen zeiden me dat ze dat niet zouden durven, zo helemaal alleen naar Frankrijk rijden. En ondanks het feit dat het vandaag vrouwendag is en in het nieuws gezegd werd dat vrouwen in België gelijkgesteld worden met mannen, kreeg ik toch ook vaak te horen: "Amai, durf jij dat zo alleen als vrouw?" Mij gaf het eerder een Pipi Langkousgevoel: "Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel zal kunnen."

Er was wel een hilarische onzekerheid die ik moest overwinnen. Ik had immers een lachwekkend trauma: al jarenlang was ik altijd ongerust aan de péage en aan parkingbarelen dat mijn arm te kort zou zijn om met de kaart aan het toestel te kunnen. Dat lukte echter prima en al mijn twijfels smolten als sneeuw voor de zon. De kruidenstage was trouwens zalig en mijn Frans was nadien ook weer volledig opgefrist.

Wel grappig, hoe zo'n kleine succeservaring voor zoveel meer zelfvertrouwen kan zorgen. Angsten of onzekerheden kun je volgens mij het best overwinnen door ze te trotseren. Toen Koen en ik pas getrouwd waren, was ik nog bang van spinnenJ. Ik herinner me nog goed dat we nog maar een paar dagen samenwoonden en dat er een dikke, zwarte spin in bad zat. Ik vroeg hem of hij die kon weghalen maar hij antwoordde heel droog: “Je hebt zelf twee handen en twee voeten om daar iets aan te doen.” Ik werd dus echt gedwongen om mijn probleem zelf op te lossen… Heel eerlijk? Het hielp! Als er nu iemand bang is van spinnen vraag ik me zelfs af hoe je daar nu bang van kunt zijn, om me dan te herinneren dat ik er vroeger zelf bang van was.


Onze ezels kunnen ook helpen om zelfzekerder te worden: als je een onzekere houding aanneemt, doorzien ze je direct en maken ze daar misbruik van. Ze wandelen dan niet of niet goed mee, gaan bijvoorbeeld de hele tijd eten onderweg,… Het leuke aan hen is dat ze je telkens opnieuw nieuwe kansen geven zonder te oordelen. Als je zelf een stevige houding aanneemt en laat zien dat je gelooft in jezelf, dan passen zij hun gedrag ook onmiddellijk aan. Zeer leerrijk! In de paasvakantie kunnen kinderen en jongeren een training ‘Niet durven, toch doen!’ komen volgen en in de zomer staan er assertiviteitskampen op het programma. Een ezel zal je nooit uitlachen en je kunt er enorm veel van leren, niet alleen als kind of tiener maar ook als volwassene. Wat je geleerd hebt, kun je dan ook toepassen in het dagelijkse leven. Zeg nu zelf, als je een ezel van ongeveer 200kg kunt leiden, dan kun je toch heel veel aan?

Uit je comfortzone treden, is een verrijking voor je leven. Maak jij soms plannen voor jezelf of stel je soms doelen voorop waarbij je uit je comfortzone treedt? Probeer het eens, je zult blij zijn achteraf! Hiermee bedoel ik niet dat je naakt over de straat moet gaan lopen of zo, wel dat het goed kan zijn om iets te doen wat je wel leuk of goed lijkt maar waarvan je twijfelt of je het wel zult kunnen…
 
  Karen Baert     08-03-2019 17:53     Reacties ( 0 )
Reacties (0)

Geen reacties gevonden.